To “Διεθνές Πανεπιστήμιο για την Υγεία των Λαών” στην Ιερισσό

by soshalkidiki
Από τις 24 Νοεμβρίου μέχρι την 1η Δεκεμβρίου, λαμβάνει χώρα στη Θεσσαλονίκη το Διεθνές Πανεπιστήμιο για την Υγεία των Λαών (International People's Health University-IPHU) του οποίου συνδιοργανωτές είναι η Ιατρική Σχολή του Α.Π.Θ. και το Κέντρο για την Παγκόσμια Υγεία του Πανεπιστημίου της Μπολόνια (Centre for International Health, University of Bologna), με θέμα “Ο αγώνας για την υγεία στην Ευρώπη”
Στα πλαίσια της θεματικής ενότητας για τις επιπτώσεις των εξορυκτικών δραστηριοτήτων στην υγεία, επισκέφτηκαν εχθές τη Β.Α. Χαλκιδική 60 συμμετέχοντες από 20 χώρες του κόσμου. Επισκέφτηκαν τον Κάκαβο και συναντήθηκαν με το Συντονιστικό Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων Ακάνθου στην Ιερισσό. Η συνάντηση ήταν θερμή και εποικοδομητική και συνέβαλε στις προσπάθειες συντονισμού ενός ευρύτερου δικτύου αντίστασης σε δραστηριότητες που θέτουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία.
photo 4
photo 2
photo 5

photo 3

Μήνυμα από το Λαϊκό Κίνημα Υγείας του Καναδά ενάντια σε εξορυκτικές δραστηριότητες.


by soshalkidiki

To Λαϊκό Κίνημα Υγείας του Καναδά στέλνει θερμό χαιρετισμό στις κοινότητες σε όλη την Ελλάδα, οι οποίες αντιστέκονται σε εταιρείες εξόρυξης. Εμείς στην ΡΗΜ του Καναδά είμαστε αλληλέγγυοι μαζί σας, κυρίως ενάντια σε εξορυκτικές δραστηριότητες που έχουν την νομική και οικονομική τους βάση στον Καναδά.
Αναγνωρίζουμε ότι η ιστορία της χώρας μας βασίζεται στον αποικισμό των εδαφών των αυτοχθόνων πληθυσμών, με πρωταρχικό σκοπό την εξόρυξης πόρων. Αναγνωρίζουμε ότι η δυναμική αυτή συνεχίζεται και σήμερα, τόσο σε αυτόχθονες επικράτειες στη χώρα μας και όσο και αλλού σε όλο τον κόσμο. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα έργα αυτά, εκτός εάν ελέγχονται, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη φυσιολογία των ανθρώπων, στη βιολογία της οικολογίας, καθώς και στις οικονομικές και πολιτικές δομές των κοινωνιών, με τέτοιο τρόπο που μειώνει δραστικά τη δυνατότητα για πλήρη υγεία.
Θρηνούμε την απώλεια της ζωής, τόσο των ανθρώπων όσο και των άλλων οργανισμών, που προέρχονται από αυτά τα έργα. Βλέπουμε αυτήν την επίδραση από τις μεταλλευτικές και πετρελαϊκές δραστηριότητες σε όλη τη χώρα μας, όπως και στη δική σας, θέτοντας υπό αμφισβήτηση αυτό το μοντέλο ανάπτυξης.
Εμπνεόμαστε από τους θαρραλέους αγώνες αντίστασης των κοινοτήτων, που συχνά αντιμετωπίζονται με τη βία, και να τους υποστηρίζουμε. Και ελπίζουμε ότι θα μας στηρίξετε κι εσείς, καθώς εργαζόμαστε για να καταρρεύσουν οι οικονομικές και πολιτικές δομές που επιτρέπουν τέτοια αδικία να διαιωνίζεται. Μακάρι να έχουμε μπροστά μας πολλά χρόνια συνεργασίας.
Με αλληλεγγύη,
Λαϊκό Κίνημα Υγείας του Καναδά

Ψήφισμα προς το Ελληνικό Κοινοβούλιο Αθήνα 25.11.2013

by soshalkidiki

Αθήνα 25.11.2013
Προς
Τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,
Συγκεντρωθήκαμε σήμερα 25.11.2013 στην Αθήνα προκειμένου να διαδηλώσουμε για άλλη μια φορά ενάντια στην καταστροφή της Χαλκιδικής. Οι εξορυκτικές δραστηριότητες της Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. και της καναδικής Eldorado Gold Corp. απειλούν να καταστρέψουν το περιβάλλον μας, να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή μας, να εξαφανίσουν τις οικονομικές μας δραστηριότητες και να υποθηκεύσουν το μέλλον των παιδιών μας.
Στη Χαλκιδική σχεδιάζεται και έχει ήδη αρχίσει να υλοποιείται, ένα τεραστίων διαστάσεων, εξορυκτικό σχέδιο. Στα 317.00 στρέμματα δασικής έκτασης που παραχώρησε στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. το Ελληνικό Δημόσιο σχεδιάζεται, αποψίλωση 2500 στρεμμάτων αρχέγονου δάσους, εξόρυξη ανοιχτού τύπου (open pit) στον κύριο υδροφορέα της περιοχής, χωροθέτηση τελμάτων εξορυκτικών αποβλήτων σε ρέματα, εργοστάσιο χημικής επεξεργασίας.
Όλα αυτά προκειμένου η ιδιωτική εταιρεία να εξορύξει 380 εκατ. τόνους ορύγματος (όταν από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχουν εξορυχθεί 33 εκατ. τόνοι.) και να εκμεταλλευτεί δημόσιο ορυκτό πλούτο η αξία του οποίου εκτιμάται σε πάνω από 15.5 δις ευρώ. Για το Ελληνικό Δημόσιο δεν προβλέπονται κανενός είδους δικαιώματα και το “κέρδος” περιορίζεται σε μερικές εκατοντάδες θέσεις εργασίας και έσοδα από τη φορολόγηση των εργαζομένων και τις ασφαλιστικές εισφορές.
Την ίδια στιγμή το κόστος μια τέτοιας δραστηριότητας μετακυλύεται στις τοπικές κοινωνίες. Καταστροφή ενός σημαντικότατου, οικολογικά και οικονομικά, οικοσυστήματος. Ρύπανση υπογείων και επιφανειακών νερών, ατμόσφαιρας και εδάφους, με τοξικά βαρέα μέταλλα. Εξαφάνιση όλων των παραδοσιακών οικονομικών δραστηριοτήτων όπως η γεωργία, κτηνοτροφία, μελισσοκομία, υδατοκαλλιέργειες, αλιεία, βιολογικές καλλιέργειες, τουρισμός. Άμεση απειλή της υγείας εργαζομένων, κατοίκων και επισκεπτών.
Το Κράτος, χωρίς να κάνει καμιά ουσιαστική διαβούλευση και χωρίς να ενημερώσει εμπεριστατωμένα τους κατοίκους, προχώρησε στην αδειοδότηση της εξορυκτικής δραστηριότητας στη Β.Α. Χαλκιδική.
Εμείς, οι κάτοικοι της περιοχής, μπροστά στην απειλή μιας τέτοιας, μη αναστρέψιμης, καταστροφής αυτοοργανωθήκαμε και ενημερωθήκαμε από ανεξάρτητα επιστημονικά ιδρύματα και επιστήμονες. Ο κοινωνικός αγώνας μας για το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση και την αστυνομίας με λυσσαλέα καταστολή και απίστευτη βία. Χρήση απαγορευμένων χημικών ερεθιστικών ουσιών ακόμη και μέσα σε σχολεία, πλαστικές σφαίρες, ανθρωποκυνηγητά, ξυλοδαρμοί, αναίτιες προσαγωγές και συλλήψεις, εξαφανίσεις πολιτών, προσαγωγές ανηλίκων, εισβολές σε σπίτια, παράνομη και δια της βίας λήψη γενετικού υλικού (γεγονότα που καταγγέλλονται από τη Διεθνή Αμνηστία και Δικηγορικούς Συλλόγους).
Την ίδια στιγμή η Ελληνικός Χρυσός προβαίνει σε σωρεία παρανομιών απολαμβάνοντας ασυλία και προστασία από την ΕΛ.ΑΣ (της οποίας είναι και χορηγός), τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και τη δικαιοσύνη.
Μόνο τους τελευταίους δύο μήνες η Ελληνικός Χρυσός σχετίζεται με σειρά ατυχημάτων που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τη δημόσια υγεία: αποκαλύφθηκε ότι το νερό του Νεοχωρίου είναι ακατάλληλο για χρήση λόγω υψηλών συγκεντρώσεων αρσενικού, υπήρξε διαρροή από φορτηγό επικίνδυνων μεταλλευτικών συμπυκνωμάτων στη Ρεντίνα, αποκαλύφθηκε η παράνομη μεταφορά τοξικών μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, υπήρξε ατύχημα σε φορτηγό που μετέφερε θειούχο μόλυβδο από εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός.
Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,
Δηλώνουμε ότι:
Παρότι βρισκόμαστε σε δεινή οικονομική κατάσταση, όπως η πλειονότητα των πολιτών σ’ αυτή τη χώρα, διατηρούμε την αξιοπρέπειά μας, δεν ξεπουλάμε τον τόπο μας και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας απέναντι τις επόμενες γενιές.
Δε θα επιτρέψουμε αποικιακού τύπου «επενδύσεις» που εξασφαλίζουν υπέρογκα κέρδη σε μεγάλες εταιρείες και αποφέρουν μόνο καταστροφή στις τοπικές κοινωνίες.
Δε θα ανεχτούμε την καταπάτηση των ανθρωπίνων, πολιτικών και συνταγματικών δικαιωμάτων μας.
Δεν θα ανεχτούμε τη στοχοποίηση και ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων.
Τέλος, δε θα υποκύψουμε στην τρομοκρατία, τους εκβιασμούς, την κατασυκοφάντηση και την ποινικοποίηση του αγώνα μας. Του Αγώνα μας ενάντια στην καταστροφή του τόπου μας. Του Αγώνα μας για μια αξιοπρεπή ζωή, όπως εμείς επιλέγουμε να την ορίζουμε. Του Αγώνα μας για το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή, την υγεία, τη δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Του Αγώνα μας για το μέλλον των παιδιών μας.
Οι Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης
ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

Ψήφισμα προς Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. Αθήνα 25 Νοεμβρίου 2013

by soshalkidiki
Αθήνα 25 Νοεμβρίου 2013
Προς
Eldorado Gold Corp.
Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.

Εμείς, κάτοικοι της Χαλκιδικής, δηλώνουμε για πολλοστή φορά προς την εταιρεία σας ότι
Επειδή, το εξορυκτικό σας σχέδιο υπερβαίνει κατά πολύ τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής,
Επειδή, οι συνέπειες για το περιβάλλον και την τοπική οικονομία θα είναι καταστροφικές και μη αναστρέψιμες,
Επειδή, παρανομείτε κατ΄εξακολούθηση αδιαφορώντας ακόμη και για τη δημόσια υγεία
Επειδή, η τεχνολογία που προτίθεστε να χρησιμοποιήσετε δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο και μας εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους,
Επειδή, η ρύπανση του νερού, της ατμόσφαιρας και του εδάφους, θα διαταράξει όλες τις, ζωτικής σημασίας, λειτουργίες του οικοσυστήματος και θα σημάνει το τέλος κάθε οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας στην περιοχή,
Επειδή, είμαστε κάθετα αντίθετοι στη μετατροπή του χαρακτήρα της περιοχής μας από αργοτοτουριστικό σε βιομηχανικό,
Επειδή, δεν έχετε την κοινωνική συναίνεση γι αυτό το εξορυκτικό σχέδιο,
Επειδή, σας θεωρούμε ηθικούς αυτουργούς της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού
Επειδή, για την προάσπιση των συμφερόντων σας, ποινικοποιείται ο αγώνας μας, καταπατούνται ανθρώπινα και συνταγματικά δικαιώματα και βιάζεται η δημοκρατία
Σας δηλώνουμε
ότι είστε ανεπιθύμητοι στην περιοχή μας
και ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας για την προστασία του τόπου μας.
Επιτροπές Αγώνα Χαλκιδικής & Θεσσαλονίκης
ενάντια στην εξόρυξη χρυσού

ΤΩΡΑ...Μπλόκο των ΜΑΤ στο Καραβάνι Αλληλεγγύης από τις Σκουριές

Από το Left
Πάνω στο μπλόκο των ΜΑΤ στη Βασ. Σοφίας έπεσε το καραβάνι αλληλεγγύης που έχει ξεκινήσει από τις Σκουριές για να παραδώσει στη Βουλή τα αιτήματα διαμαρτυρίας του για την καταστροφική εξόρυξη από την «επενδυτική» δραστηριότητα της Eldorado Gold στη Χαλκιδική.
Μιλώντας στο Κόκκινο 105,5 και στην εκπομπή HOT DOC του Κ. Βαξεβάνη, κάτοικοι των Σκουριών κατήγγειλαν πως δυνάμεις των ΜΑΤ τους εμποδίζουν να φτάσουν στη Βουλή, ενώ απηύθυναν κάλεσμα για συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος στις 17:00 «για να δουν όλοι οι πολίτες της Αθήνας ποιοι είναι οι “τρομοκράτες” των Σκουριών».
Εκτός της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας οι άνθρωποι του καραβανιού έχουν προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΑ στις 12:00, επίσκεψη συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους εργαζόμενους της ΕΡΤ, καθώς και μοίρασμα ενημερωτικού υλικού σε διάφορα σημεία της Αθήνας.

ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΜΑ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΙΣ Ε.Ε ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ELDORADO GOLD

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ/ΑΚΤΩΡ τρώει τη μερίδα του λέοντος από τα 30 εκατ. του ΕΣΠΑ, σα να μην υπάρχουν άλλες μεταλλευτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Α, υπάρχουν, η ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗΣ, η οποία θα «καταρτίσει» άλλους 175 ανέργους. Πού θα τους καταρτίσει είναι μυστήριο αφού δεν έχει και δεν προβλέπεται να έχει μέχρι το Σεπτέμβριο του 2014 καμμία δραστηριότητα, άρα διερωτάται κανείς με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή… και επιπλέον ανήκει πλέον και αυτή στην ELDORADO GOLD, όπως και η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ!

Οι 4.300 καταρτιζόμενοι θα απασχοληθούν με δίμηνης διάρκειας «προσλήψεις» μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου 2014 στα εξής έργα της «επένδυσης» στη Χαλκιδική:
Κύρια σήραγγα προσπέλασης μεταλλείου Ολυμπιάδας
Δευτερεύουσα σήραγγα προσπέλασης μεταλλείου Ολυμπιάδας
Σήραγγα εκτροπής Κοκκινόλακκα
Ελικοειδές κεκλιμένο προσπέλασης μεταλλείου Σκουριών

Το πρόγραμμα έρχεται με τη μορφή μιας «επιταγής εκπαίδευσης» (training voucher) αξίας 4.240 ευρώ από τα οποία τα 2.000 τα εισπράττει μικτά ο τυχερός καταρτιζόμενος και άλλα 2.000 μένουν στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ/ΑΚΤΩΡ ως «αποζημίωση» για την κατάρτιση που προσφέρει. Τα υπόλοιπα 240 ευρώ κατ άτομο τα εισπράττει επίσης η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ για τα έξοδα του προγράμματος.

Συνολικά 8.600.000 μπαίνουν KAΘΑΡΑ στο ταμείο της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ/ΑΚΤΩΡ για κάθε άνεργο που έχει την καλοσύνη της εκπαιδεύσει για δυο μήνες. Η «κατάρτιση» αποδεικνύεται μια επικερδής επιχείρηση. Από το σύνολο των ανθρώπων που θα εκπαιδευθούν, το 30% θα παραμείνει στην εταιρεία ως κανονικός «εργαζόμενος», αλλά μονο για 4 μήνες.


Έτσι το Ελληνικό Δημόσιο και το ΕΣΠΑ «συνεισφέρουν» άλλους 4.300 «εργαζόμενους» στην ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ/ΑΚΤΩΡ, σε δίμηνα και τετράμηνα, για να κάνει ανέξοδα «πολιτική προσλήψεων». Οι φορολογούμενοι μέχρι θανάτου Έλληνες ματώνουν για να πληρώνουν φόρους (όσοι μπορούν) που δίνονται σαν επιδότηση στο Μπόμπολα και τους Καναδούς για να ρημάζουν τη Χαλκιδική. 

Τσεπώνει 55.000 ευρώ την ημέρα Ο Καναδός ισχυρός άντρας της Eldorado Gold Πολ Ράιτ, στον οποίο η κυβέρνηση υποκλίνεται


iem9ijdwupamΟ μίστερ 55.000 ευρώ την ημέρα – και για την ακρίβεια κάθε εργάσιμη ημέρα – είναι ο διευθύνων σύμβουλος της Eldorado Gold Πολ Ράιτ, η προσωποποίηση του σύγχρονου χρυσοθήρα και για πολλούς κυβερνητικούς στη χώρα μας ο επενδυτής – υπόδειγμα, ο άνθρωπος που μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια σάρωσε σχεδόν όλα τα κοιτάσματα χρυσού της χώρας και υπόσχεται χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Σύμφωνα με τα καναδικά μέσα ενημέρωσης, ο Ράιτ το 2012 κέρδισε 18,7 εκατομμύρια καναδικά δολάρια, δηλαδή περίπου 13,3 εκατομμύρια ευρώ. Η αμοιβή του ήταν αυξημένη κατά 64% σε σύγκριση με το 2011 και κατέλαβε την πέμπτη θέση ανάμεσα στους πιο ακριβοπληρωμένους διευθύνοντες συμβούλους του Καναδά.
Ο μίστερ 55.000 ευρώ την ημέρα είναι ο επενδυτής για τον οποίο η κυβέρνηση κάνει βαθιές υποκλίσεις και μάλιστα για να είναι ανέφελη η επιχειρηματική του δραστηριότητα ποινικοποιεί την αντίθετη άποψη και διώκει με την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης δεκάδες κατοίκους της Χαλκιδικής, που είναι αντίθετοι με την καταστροφή του τόπου τους από τα μεταλλεία χρυσού.
Μόνο που το ερώτημα είναι εάν ο μίστερ 55.000 ευρώ την ημέρα είναι πράγματι ο επενδυτής – υπόδειγμα, όπως θέλουν να λένε οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, ή απλώς χαρακτηριστικό δείγμα παλαιάς κοπής χρυσοθήρα, που έχει μάθει να κάνει μπίζνες σε χώρες εξαιρετικά πειθήνιες, με επίσης παλαιάς κοπής πολιτικούς και υπάκουους κατοίκους, σε χώρες που όλες οι πόρτες τού ανοίγουν διάπλατα, ακόμα και εκείνες που οδηγούν στο Cabinet, όπως λένε οι λονδινοαναθρεμμένοι, ή στο Μαξίμου, όπως λέμε εμείς οι ιθαγενείς.
Θαυμαστής του Ερντογάν
Ο μίστερ 55.000 ευρώ την ημέρα είναι θαυμαστής του Ερντογάν και του τρόπου διακυβέρνησής του. Για να το κατανοήσουμε πλήρως, μάλιστα, σε πρόσφατη συνέντευξή του με τίτλο «Στην Τουρκία ο Ερντογάν βρίσκεται στο πλευρό των επενδυτών» (5 Οκτωβρίου, εφημερίδα «Κεφάλαιο») μας το έκανε απολύτως σαφές με συγκεκριμένο παράδειγμα. Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Eldorado Gold, ο Ερντογάν και οι υπουργοί του μια φορά τον χρόνο συνεδριάζουν από κοινού με 12 διευθύνοντες συμβούλους εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα. «Ο σκοπός είναι ο πρωθυπουργός να βρίσκεται σε απευθείας επικοινωνία με τους επενδυτές και να αφουγκράζεται τα προβλήματά τους. Πρόκειται για μία εξαιρετικά καινοτόμο προσέγγιση, καθώς, κεκλεισμένων των θυρών, εξετάζαμε τι θα πρέπει να πραγματοποιήσει η κυβέρνηση για να διευκολύνει το επενδυτικό περιβάλλον».
Ο Πολ Ράιτ, όπως αποκαλύπτουν οι δηλώσεις του και οι στρατηγικές του κινήσεις, έχει μια ιδιαίτερη αντίληψη για την επιχειρηματικότητα, την οποία επί της ουσίας συνδέει άμεσα με τη νομή της εξουσίας. Και εμμέσως πλην σαφώς μας στέλνει μήνυμα ότι πολύ θα ήθελε τη συμμετοχή του σε τακτικά προγραμματισμένα ιδιότυπα Υπουργικά Συμβούλια υπό τον πρωθυπουργό και με την ισότιμη συμμετοχή του!
Ο χρόνος που επέλεξε ο Ράιτ να κάνει τις δηλώσεις δεν είναι καθόλου τυχαίος, αφού πλέον είναι ο μοναδικός παίκτης – χρυσοθήρας, έχοντας στο τσεπάκι του τα πέντε πλουσιότερα γνωστά κοιτάσματα χρυσού της χώρας και συγκεκριμένα τρία στη Χαλκιδική (Ολυμπιάδα, Σκουριές, Στρατώνι), ένα στον Έβρο (Πέραμα) και εσχάτως το μεταλλείο Σαπών στην ακριτική Ροδόπη, μια περιοχή που ενδιαφέρει άμεσα και τον Ερντογάν.
Πειράματα και δηλητήριο
Το δεύτερο δείγμα γραφής του επενδυτή – υπόδειγμα είναι ότι επιχειρεί στου κασίδη το κεφάλι. Και για να εξηγούμαστε, η Eldorado προωθεί στη Χαλκιδική μια πειραματική μέθοδο εξόρυξης χρυσού που δεν έχει εφαρμοστεί πουθενά στον κόσμο! Όπως έχει καταγγείλει ο Σύνδεσμος Γεωλόγων Μελετητών Ελλάδας (ΣΥΝΓΕΜΕ) για τη μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική, η μέθοδος της ακαριαίας τήξης (flash smelting) της φινλανδικής εταιρείας Outotec, που σκοπεύει να ακολουθήσει η Eldorado για τα συμπυκνώματα των μεταλλείων, είναι καθαρά πειραματική εφαρμογή: «Την ύπαρξη σημαντικών και πολυάριθμων τεχνικών προβλημάτων βεβαιώνει η ίδια η φινλανδική εταιρεία, απαριθμώντας σειρά από σοβαρές αβεβαιότητες για τη βιομηχανική εφαρμογή της μεθόδου στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα των μεταλλείων του Στρατονικού Όρους», σημειώνει χαρακτηριστικά ο ΣΥΝΓΕΜΕ.
Και το τρίτο δείγμα γραφής είναι η επιλογή της επιφανειακής εξόρυξης στο Πέραμα και τις Σάπες, όπου η ανάκτηση του χρυσού προβλέπει τη χρήση του φονικού κυανίου, δηλητήριο το οποίο, όπως έχει επισημάνει το Συμβούλιο Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, οδηγεί σε εκτεταμένη καταστροφή και αλλοίωση του φυσικού τοπίου, ενέχει σοβαρότατους κινδύνους ρύπανσης του εδάφους, όπως και των υπόγειων υδροφορέων και των επιφανειακών υδάτων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με συντριπτική πλειοψηφία ζήτησε από την Κομισιόν την πλήρη απαγόρευση της χρήσης κυανίου στη μεταλλουργεία ως τον μοναδικό ασφαλή τρόπο για την προστασία των υδάτινων πόρων, πρόταση που έπειτα από ισχυρές πιέσεις του πανίσχυρου λόμπι της μεταλλευτικής βιομηχανίας τελικά δεν έγινε δεκτό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και όμως ο μίστερ θέλω-να-συμμετέχω-στα-Υπουργικά-Συμβούλια πλασάρει τη μέθοδο του κυανίου ως «φιλική προς το περιβάλλον»!
Παιχνίδια στο ταμπλό
Η χρονική στιγμή που επέλεξε ο ισχυρός άντρας της Eldorado να προβάλει τον φίλο του Ερντογάν και να πετάξει μπηχτές ακόμα και κατά της πρόθυμης ελληνικής κυβέρνησης, λέγοντας με νόημα ότι «στην Τουρκία οι ξένες επενδύσεις είναι ιδιαίτερα επιθυμητές, με την ανάπτυξη του μεταλλευτικού τομέα να αποτελεί προτεραιότητά της» και υπονοώντας ευθέως ότι στην Ελλάδα του κάνουν νερά, είναι σημαδιακή, καθώς για τα μεταλλεία χρυσού σε Πέραμα και Σάπες εκκρεμούν οι εγκρίσεις για τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Ο μίστερ 55.000 ευρώ την ημέρα, που καλόμαθε με τις δυνάμεις των ΜΑΤ να λειτουργούν λίγο πολύ ως εταιρείες σεκιούριτι στις Σκουριές και το πογκρόμ διώξεων κατά όσων διαφωνούν, φέρεται ιδιαίτερα ενοχλημένος με την κυβέρνηση, η οποία – παρά τις διαβεβαιώσεις που έχει δώσει – δεν δίνει το πράσινο φως σε Έβρο και Ροδόπη και καθυστερεί, όπως λένε οι χρυσοθήρες, την έγκριση περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η κυβέρνηση δεν κόπτεται ούτε για τη δημόσια υγεία ούτε για το περιβάλλον, αλλά καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να αναπτύξει άλλα δυο ισχυρότατα μέτωπα με τους κατοίκους και τους φορείς της Βόρειας Ελλάδας, αφού ειδικά στον Έβρο και τη Ροδόπη διαφωνούν κάθετα με τα μεταλλεία χρυσού ακόμα και οι βουλευτές που τη στηρίζουν.
Το καταπληκτικό είναι ότι ο ισχυρός άντρας της Eldorado πιέζει με κάθε μέσο, με στόχο τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας και τα κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων που απορρέουν από το ταμπλό στα διεθνή χρηματιστήρια, αφού έτσι κι αλλιώς έχει παγώσει τα έργα σε Σκουριές και Πέραμα μέχρι το 2016 περιμένοντας να ανακάμψει η τιμή του χρυσού.
Aπό το ΠΟΝΤΙΚΙ. Eίχε γράψει και το http://antigoldgr.org/blog Διαβάστε το άρθρο τους εδώ.

Ελληνική κυβέρνηση: Ρεκόρ Γκίνες του πιο βλάκα πωλητή!

Ελληνική κυβέρνηση:

Ρεκόρ Γκίνες του πιο βλάκα πωλητή!

Πώς θα χαρακτηρίζατε κάποιον που πουλάει:

▶ 2.500 στρέµµατα γης

▶ 40.000 τ.µ. βιοµηχανικών κτηρίων και γραφείων

▶ μεταλλεία έκτασης 317.000 στρ.

▶ στα οποία υπάρχουν βεβαιωµένα µεταλλεύµατα αξίας 22 δισεκ. ευρώ!

▶ 11.000 τ.µ. αστικά οικόπεδα

▶ 310 κατοικίες στο Στρατώνι

▶ 2 πλήρη συγκροτήµατα λιοτρίβισης και εµπλουτισµού

▶ μηχανολογικό εξοπλισµό

▶ ειδικό εξοπλισµό εξορύξεων

▶ stock 270.000 τ. συµπυκνώµατος αρσενοπυρίτη (περίπου 250.000 ουγκιές χρυσού), κ.ά.

αντί ποσού μόνον 11 εκατ. ευρώ;

Σίγουρα όχι τον πιο έξυπνο πωλητή του κόσμου. Και εάν πρόκειται για πωλητή που είναι κράτος; Μάλλον την πιο «βλαμμένη» κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης Γη… την «ελληνική» (;;;) κυβέρνηση…

Δείτε ΦΕΚ ν. 3220/28.1.2004, σύµβαση µεταβιβάσεως των ορυχείων Χαλκιδικής από το ελληνικό δηµόσιο στην εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» (στην οποία σημειωτέον µέτοχος είναι και ο κ. Γ. Μπόµπολας).

Διαβάστε και το πιστοποιητικό ελέγχου του ορκωτού ελεγκτή λογιστή λίγους µήνες µετά…

……………………………………………………..

Συλλογή υπογραφών, για τον χρυσό της Θράκης, εδώ:

http://www.ipetitions.com/petition/oxistonxryso/


ΓΝΩΜΑΤΙΣΑΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΓΙΑ

ΤΗΝ «ΕΠΕΝΔΥΣΗ» ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Δημόσιες υπηρεσίες: Δασαρχείο Αρναίας Χαλκιδικής, Διεύθυνση δασών Χαλκιδικής, 10η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων

Επιστημονικοί φορείς: Επιτροπή περιβάλλοντος Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Α.Π.Θ., Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, Τ.Ε.Ε. Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, πλήθος ανεξαρτήτων επιστημόνων, περιβαλλοντικών οργανώσεων, σύλλογοι πολιτισμού, ενώσεις πολιτών κλπ. ζήτησαν την μη έγκριση του σχεδίου.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε το 2002 ανάλογο σχέδιο με κέντρο την Ολυμπιάδα Χαλκιδικής (τα αρχαία Στάγειρα, πατρίδα του Αριστοτέλη), επειδή η ζημιά που θα επέλθει θα είναι πολύ μεγαλύτερη από το προσδοκώμενο όφελος.

 …………………………………………………

Μια εξαιρετικά δηλητηριώδης ουσία

Το κυανιούχο νάτριο είναι ουσία που χρησιμοποιούν οι εταιρείες εξορύξεως χρυσού. Προτιμάται επειδή διαχωρίζει εύκολα με χημικό τρόπο τον χρυσό από τον άργυρο και είναι φθηνότερη. Αλλά όλος ο όγκος μεταλλεύματος που απομένει είναι ποτισμένος με κυανιούχα απόβλητα… Κι εδώ αρχίζουν τα προβλήματα…

«Τα κυανιχούχα, το κυανιούχο νάτριο είναι μια εξαιρετικά δηλητηριώδης ουσία», μας λέει ο ιατρός Ανδρέας Γιαννουλόπουλος. «Χρησιμοποιήθηκε στους Παγκοσμίους Πολέμους ως χημικό όπλο, αλλά γρήγορα εγκαταλείφθηκε, διότι διασκορπίζεται με μεγάλη ταχύτητα στο νερό και αέρα και δεν ελέγχεται. Η αέρια μορφή του χρησιμοποιήθηκε στους αιχμαλώτους πολέμου στα στρατόπεδα των ναζί για πειράματα και εξόντωσή τους.

Προκαλεί, σε απειροελάχιστες ποσότητες, έντονη δακρύρροια, ρινόρροια, βήχα, πονόλαιμο, ναυτία, εμετό, λιποθυμία, υπνηλία, αίσθημα έλλειψης οξυγόνου, οίδημα, έως και θάνατο!».

Και ο κ. Γιαννουλόπουλος μας δίνει τον μηχανισμό δράσεώς του: «Δημιουργεί τάχιστα ενώσεις αλάτων με το σίδηρο της αιμοσφαιρίνης των ερυθρών αιμοσφαιρίων, δηλαδή αδρανοποιεί την αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων, οπότε το οξυγόνο δεν μπορεί να ενωθεί με τον σίδηρο της αιμοσφαιρίνης κι έτσι τα κύτταρα στερούνται οξυγόνου! Δηλαδή εμποδίζει την κυτταρική αναπνοή. Δηλαδή, τα κύττερα δεν έχουν οξυγόνο για να επιβιώσουν και τάχιστα οδηγώνται σε θάνατο. Με άλλα λόγια, κυτταρικό δηλητήριο από τα φονικότερα»…



Το έγγραφο ντοκουμέντο - Ενώ απαγορεύθηκε η εξόρυξη χρυσού στον Καναδά, η καναδική εταιρεία ήλθε να καταστρέψει την Θράκη και το Αιγαίο μας!
















13.03.2013 Γράφει ο Γιώργος Λεκάκης 

Το έγγραφο ντοκουμέντο

Σταματώ για λίγο την συνέχεια των άρθρων μου για τις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα (για τις οποίες θα επανέλθω), για να μιλήσω κι εγώ με την σειρά μου, από το μετερίζι μου, για το φλέγον θέμα του χρυσού της Θράκης, και το ξεπούλημα της πατρίδος μας, από προδότες κυβερνήτες.

Ανεξάρτητοι επιστήμονες των Ηνωμένων Εθνών, με επίσημο πόρισμά τους, το οποίο κατέθεσαν τον περασμένο Ιούλιο στις δύο όμορες χώρες (Καναδά και ΗΠΑ), κατέληξαν, ότι πρέπει να απαγορευθεί η μεταλλευτική δραστηριότητα στο Εθνικό Πάρκο του Flathead στον Καναδά, όπου υπάρχουν κοιτάσματα χρυσού, άνθρακα και πετρελαίου, αφού κρίθηκε ότι «οι εξορύξεις θα απειλήσουν το παγκόσμιας κληρονομιάς οικοσύστημα», στο οποίο  διαβιούν και αναπτύσσονται σπάνια είδη ζώων, πουλιών και χλωρίδος. Σημειωτέον ότι η περιοχή λόγω της πλούσιας βιοποικιλότητάς της, έχει αναγνωρισθεί ως μνημείο φυσικής κληρονομιάς.

Δες σχετικά:

http://giatietsi.pblogs.gr/2012/20120301.html

http://www.youtube.com/watch?v=0y-nm18ehgk

Η κυβέρνηση του Καναδά υιοθέτησε πλήρως τα αποτελέσματα της εκθέσεως, απαγορεύοντας οποιαδήποτε μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή, σε αντίθεση με την ελληνική, που με τις πράξεις και τις παραλείψεις της θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη ζωής στην Χαλκιδική, την Θράκη και σε ολόκληρο το Αιγαίον Πέλαγος!

Στις 16 Ιανουαρίου 2011 περισσότεροι από 9.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν, για να διαδηλώσουν εναντίων της καταστροφικής μεταλλευτικής δραστηριότητος στο Los Cabos του Μεξικό, σχηματίζοντας ένα ανθρώπινο SOS!

Η επικινδυνότητα και η απειλή των μεταλλευτικών εξορύξεων χρυσού κατά της ανθρώπινης ζωής και του οικοσυστήματος στο σύνολό του έχει επιβεβαιωθεί από τα πλέον επίσημα χείλη!  Δεκάδες οικολογικά ατυχήματα με δολοφονικά αποτελέσματα καταγράφονται διεθνώς… Οι αριθμοί σοκάρουν…

……………………………………………………………..

Η Ρουμανία καταδικάσθηκε!

Κατόπιν προσφυγής κατοίκων της περιοχής, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ) καταδίκασε την Ρουμανία για παραβίαση του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορά  το δικαίωμα στην ζωή (Tatar κατά Ρουμανίας 67021/01 απόφ. της 6.7.2009,http://hudoc.echr.coe.int/sites/fra/pages/search.aspx?i=001-90909).

Στις 30.1.2000, στην περιοχή Baia Mare της Ρουμανίας, όπου διενεργείτο εξόρυξη χρυσού με χρήση κυανούχου νατρίου από την εταιρεία Aurul Baia Mare S.A., μια τεράστια ποσότητα μολυσμένου νερού (περίπου 100.000 κυβ. μ. !!!), που περιείχε, μεταξύ άλλων κυανούχο νάτριο,  διαχύθηκε στον ποταμό Sasar και εν συνεχεία στους ποταμούς Lapus και Somes. Το μολυσμένο νερό από τον Somes διαχύθηκε στον ποταμό Tisa. Κινούμενο με ταχύτητα 2,1-2,4 χλμ./ώρα, διέσχισε τα σύνορα Ρουμανίας-Ουγγαρίας (στο Tszalok), πέρασε δίπλα από το Szolnok, διέσχισε τα σύνορα Ρουμανίας-Σερβίας-Μαυροβούνιο, κοντά στο Βελιγράδι και επέστρεψε στην Ρουμανία στο Portile de Fier, για να χυθεί τελικά στον Δούναβι! Σε 14 ημέρες το νερό διέσχισε 800 χλμ., και χύθηκε εν τέλει στην Μαύρη Θάλασσα από το Δέλτα του Δουνάβεως!

Σε ανάλογη περίπτωση ατυχήματος στην Θράκη ή την Χαλκιδική μας, η μόλυνση με κυανούχο νάτριο θα συνεπάγεται μια οικολογική καταστροφή του Αιγαίου Πελάγους, έως τις Κυκλάδες!!!

Όπως αναφέρεται στην απόφαση του ΕΔΔΑ, σύμφωνα με την έκθεση των Ηνωμένων Εθνών (UNEP/OCHA) η περιεκτικότητα αυτών των βιομηχανικών υδάτων σε κυανούχο νάτριο ήταν περίπου 400 mg/l, εκ των οποίων 120 mg/l καθαρό κυάνιο! Απελευθερώθηκαν 50-100 τ. κυανίου, στους οποίους προστίθενται βαρέα μέταλλα. Στην περιοχή εκμεταλλεύσεως διεπιστώθη υψηλή συγκέντρωση ελεύθερου κυανίου (μεταξύ 66 mg/l  και 81 mg/l), καθώς επίσης και ψευδαργύρου, χαλκού, σιδήρου και μαγνησίου. Εκτός από την υψηλή συγκέντρωση κυανούχου αντρίου στην Ουγγαρία και στην Σερβία–Μαυροβούνιο, η ομάδα των Ηνωμένων Εθνών διερεύνησε κυάνιο και στο Δέλτα του Δουνάβεω (στο Cheatal Izmail -συγκέντρωση 0,058 mg/l).

Σύμφωνα με την έκθεση Task Force Baia Mare, που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2000 κατόπιν αιτήματος του Επιτρόπου, του υπευθύνου για θέματα περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, τα εγκαταλελειμμένα ορυχεία ελλοχεύουν πραγματικό και σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, ιδίως για τους πληθυσμούς που ζουν σε κοντινή απόσταση.

Σύμφωνα πάντα με το ΕΔΔΑ (σκέψη 30) οι κύριες άμεσες κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις του ατυχήματος εκδηλώνονται ιδίως στην αγορά εργασίας (κυρίως όσον αφορά στους εργαζομένους στην εταιρεία Aurul και στις συμβαλλόμενες εταιρείες), στον τομέα της αλιείας (ιδίως στην Ουγγαρία εξ αιτίας της μειώσεως των αλιευτικών αδειών), στον τομέα του τουρισμού (λόγω της γνωστοποιήσεως του ατυχήματος από τα μέσα ενημερώσεως). Επί πλέον οι Εθνικές Αρχές αναγκάσθηκαν να λάβουν άμεσα μέτρα (μεταφορά των νεκρών ψαριών, διάχυση του μολυσμένου νερού, με τις επακόλουθες συνέπειες και διεξαγωγή ερευνών), που συνεπάγονταν έκτακτα και άμεσα έξοδα.

Επισημαίνεται, τέλος, η Αρχή 21 της διακηρύξεως της Στοκχόλμης και 14 της διακηρύξεως του Ρίο σχετικά με την υποχρέωση των κρατών να διαχειρίζονται τους φυσικούς τους πόρους, κατά τρόπον, ώστε να μην προκαλείται υποβάθμιση του περιβάλλοντος των λοιπών κρατών, καθώς και η προβλεπόμενη στην Σύμβαση του Aarhus (1998) υποχρέωση συμμετοχής του κοινού στην διαδικασία λήψεως αποφάσεων (Ν.3422/2005 – ΦΕΚ 303 Α/2005).

Με την Σύμβαση αυτή και τον ως άνω Νόμο που την κατέστησε εθνικό δίκαιο, κατοχυρώνονται τρία βασικά δικαιώματα του πολίτη:

1. Το δικαίωμα στην έγκαιρη, αναλυτική και πλήρη πληροφόρηση.

2. Το δικαίωμα στην συμμετοχή στην διαδικασία συζητήσεως και λήψεως αποφάσεων, που δεν μπορεί να υποκαθίσταται από την έκφραση γνώμης οποιουδήποτε ετέρου σώματος, είτε εξουσίας του τόπου (π.χ. υπουργός,  ΟΤΑ, συζήτηση σε δημοτικά συμβούλια, κλπ.), αλλά γίνεται μόνον σε ΑΝΟΙΧΤΗ-ΔΗΜΟΣΙΑ διαβούλευση των Επενδυτών-Κράτους-ενδιαφερόμενων πολιτών, που οφείλουν οι τοπικές εξουσίες να οργανώσουν και να διεξάγουν με ορισμένο από τον νόμο χαρακτήρα και τρόπο.

3. Το δικαίωμα κάθε πολίτη για πρόσβαση στην δικαιοσύνη και δικαστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του.

Δείτε σχετικά: http://antigoldgreece.wordpress.com/2012/02/02/pantel-aarhus/

……………………………………………………

Η Ουγγαρία απαγόρευσε το κυάνιο!

Στις 7.12.2009 το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας ψήφισε την απαγόρευση όλων των μεταλλουργικών διεργασιών στην επικράτεια της χώρας, οι οποίες βασίζονται στο κυάνιο. Η πρόταση νόμου, που είχε κατατεθεί από την συμμαχία «Ουγγαρία ελεύθερη από κυάνιο!» υιοθετήθηκε από την ολομέλεια με 356 ψήφους υπέρ και μόνον μία κατά.

Δείτε:

http://cianmentes.org/?page_id=338

……………………………………………………………………………….

Η ELDORADO GOLDS

μόλυνε και την Τουρκία!

Σημειώνεται ότι ήδη η ELDORADO GOLDS, που ανέλαβε την εκμετάλλευση των χρυσοφόρων κοιτασμάτων της Χαλκιδικής, και διεκδικεί να διενεργήσει εξορύξεις και στην Θράκη μας, έθεσε σε κίνδυνο το περιβάλλον και την δημόσια υγεία στην πόλη Εσμέ της Τουρκίας, όπου επίσης δραστηριοποιείται, αφού το 2006, στις 26-28 Ιουνίου, μετά από έντονες βροχοπτώσεις, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων στο Εσμέ παρουσιάσθηκε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου, με συμπτώματα δηλητηριάσεως από κυανιούχα, όπως ναυτία, πόνους στο κεφάλι, δυσκολία στην αναπνοή, μούδιασμα των άκρων και ρίγη. Και το μεταλλείο χρυσού που λειτουργεί η ELDORADO GOLD στο Ουσάκ Εσμέ, συνεχίζει να απειλεί την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.

Δείτε σχετικά: http://www.etha.com.tr/Haber/2012/08/17/yasam/esmede-siyanur-tehlikesi/

http://www.nomines.org/

Ανακοίνωση της Επιτροπής Ασφαλής άσκηση των δραστηριοτήτων εξόρυξης μεταλλευμάτων: συνοδευτικά μέτρα παρακολούθησης των πρόσφατων ατυχημάτων σε μονάδες εξόρυξης

απόσπασμα απο το κείμενο που βρίσκεται εδώ


ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή

2. Ανασκόπηση των ατυχημάτων στις μονάδες εξόρυξης μεταλλευμάτων συνεπεία της κατάρρευσης φραγμάτων σε παγκόσμια κλίμακα

2.1. Το ατύχημα στο “Aznalcοllar”

2.2. Το ατύχημα στην περιοχή “Baia Mare”

3. Άμεσες δραστηριότητες ανάληψης έμπρακτων συνοδευτικών μέτρων

3.1. Η επιτελική μονάδα “Baia Mare”

3.2. Η έκθεση της ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ (UNEP)/(OCHA) σχετικά με τη διαρροή κυανιούχων ενώσεων στη Baia Mare/Ρουμανία

4. Το ατύχημα της “Baia Mare” από τεχνική άποψη – Περιγραφή του έργου και άντληση διδαγμάτων

4.1.1. Περιγραφή της εταιρείας

4.1.2. Περιγραφή του έργου

4.1.3. Συνθήκες διαρροής

4.1.4. Άντληση διδαγμάτων από το ατύχημα



1. Εισαγωγή

Η ρύπανση του Δούναβη που προκλήθηκε από τη διαρροή κυανιούχων ενώσεων, συνεπεία της ρήξης του φράγματος που συγκρατούσε τη δεξαμενή υποδοχής των απορριμμάτων στην Baia Mare της Ρουμανίας καθώς και το ατύχημα που συνέβη το 1998 στην περιοχή του Aznalcοllar της Ισπανίας, όταν η ρήξη ενός ανάλογου φράγματος είχε ως αποτέλεσμα οι δηλητηριώδεις ουσίες να καταστρέψουν το περιβάλλον του εθνικού δρυμού Coto Doρana βοήθησαν σε δραματικό βαθμό να ενισχυθεί η συνειδητοποίηση από την πλευρά του κοινού σχετικά με τους κινδύνους που ενέχουν οι δραστηριότητες της μεταλλευτικής βιομηχανίας στα θέματα του περιβάλλοντος και της ασφάλειας.

Όπως απέδειξε το ατύχημα της Baia Mare, στην περιοχή γύρω από τη συγκεκριμένη μονάδα εκμετάλλευσης, το επίπεδο των γνώσεων αλλά και η κατανόηση του κοινού για τους κινδύνους που περικλείουν τόσο οι μεταλλευτικές, όσο και οι άλλες συναφείς βιομηχανίες διαδικασίες είναι εξαιρετικά χαμηλό. Όπως απέδειξε επίσης το ατύχημα, η επικοινωνία στα διάφορα επίπεδα μεταξύ των διαφόρων αρχών, καθώς και μεταξύ των αρχών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ) και του κοινού, στο θέμα της προετοιμασίας και της αντιμετώπισης των κατεπειγόντων περιστατικών, και των εναλλακτικών επιλογών και δυνατοτήτων προληπτικής αντιμετώπισης των ζημιών είναι ανεπαρκής.

Τα ατυχήματα αυτά έθεσαν εξάλλου το ερώτημα της αποτελεσματικότητας των κοινοτικών πολιτικών, για την αποτροπή ανάλογων καταστροφών. Τα ατυχήματα τόνισαν επίσης την ανάγκη επανεξέτασης της περιβαλλοντικής πολιτικής στον τομέα αυτό.

Η Επιτροπή είχε ήδη καθορίσει την πολιτική της στα θέματα της προώθησης της βιώσιμης ανάπτυξης στη μη ενεργειακή εξορυκτική βιομηχανία της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του βιομηχανικού κλάδου εξόρυξης μεταλλευμάτων, στην ανακοίνωσή της της 3ης Μαΐου 2000 [1]. Αντικειμενικός στόχος της παρούσας ανακοίνωσης είναι η πληροφόρηση σχετικά με τα βήματα που προτίθεται να λάβει η Επιτροπή, στο πλαίσιο των συνοδευτικών μέτρων παρακολούθησης των πρόσφατων ατυχημάτων στον εξορυκτικό τομέα, όπως ήδη είχε εξαγγελθεί στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2000 με τίτλο «Για την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης στην μη ενεργειακή εξορυκτική βιομηχανία της ΕΕ». Η ανακοίνωση αυτή καταρτίστηκε σε στενή συνεργασία με την επιτελική ομάδα της Baia Mare (βλ. κεφάλαιο 3.1.). Όσον αφορά τα πραγματικά δεδομένα του ατυχήματος στη Baia Mare, το παρόν έγγραφο βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην έκθεση της ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ [2] που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2000 (βλέπε τμήμα 3.2).

[1] COM(2000) 265 τελικό, 3.5.2000.

[2] Cyanide spill at Baia Mare Romania, UNEP/OCHA assessment mission, Μάρτιος 2000

2. Ανασκόπηση των ατυχημάτων στις μονάδες εξόρυξης μεταλλευμάτων συνεπεία της κατάρρευσης φραγμάτων σε παγκόσμια κλίμακα

Μια σειρά ατυχημάτων έπληξε τον τομέα των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων σε παγκόσμια κλίμακα, τη τελευταία δεκαετία. Το 1992, η διάρρηξη του φράγματος στα ορυχεία χρυσού του Summitville στο Κολοράντο των ΗΠΑ προκάλεσε τον πλήρη αφανισμό της υδρόβιας ζωής σε έκταση 25 km επί του ποταμού Alamosa. Το 1993, μεγάλος όγκος λάσπης και μπάζας έθαψε έναν οικισμό χρυσωρύχων στον Ισημερινό, προκαλώντας το θάνατο 24 ατόμων. Ένα παρόμοιο ατύχημα που συνέβη το 1994 στο ορυχείο Harmony της Νότιας Αφρικής είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 17 ατόμων και την καταστροφή 80 σπιτιών. Ο όγκος των 2,5 εκατ. κυβικών μέτρων από τα λύματα των κυανιούχων ενώσεων που διέρρευσε το 1995 από το χρυσωρυχείο του Omai στη Γουιάνα προκάλεσε τη μόλυνση του ποταμού Essequibo, με αποτέλεσμα να αφανισθεί η ζωή των υδρόβιων οργανισμών σε πολύ μεγάλο βαθμό. Το 1996, στη νήσο Marinduque των Φιλιππίνων, ποσότητα 3 εκατ. τόνων δηλητηριώδους ιλύος που προερχόταν από ένα ορυχείο χαλκού διέρρευσε στον ποταμό Boac, πλημμυρίζοντας 20 χωριά.

Ενώ τα ατυχήματα που περιγράφηκαν προηγουμένως έγιναν σε εξωευρωπαϊκές χώρες, τα δύο πρόσφατα ατυχήματα στο χώρο των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων που έγιναν στην Ευρώπη έθεσαν στο προσκήνιο το θέμα της ασφαλούς εξάσκησης των δραστηριοτήτων εξόρυξης μεταλλευμάτων στα κράτη μέλη της ΕΕ αλλά και στις υποψήφιες για προσχώρηση χώρες θέτοντας ταυτόχρονα το ζήτημα της επάρκειας των συναφών ρυθμίσεων της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα αυτό.

2.1. Το ατύχημα στο “Aznalcοllar” [3]

[3] Ορισμένα από τα πραγματικά στοιχεία έχουν ληφθεί από την ανάλυση του World Wildlife Fund (Ταμείο για την Παγκόσμια Άγρια Ζωή) και από την αξιολόγηση που έκανε σχετικά με τις δραστηριότητες καθαρισμού των τοξικών ουσιών που διέρρευσαν στον ποταμό Guadiamar (1998).

Το ατύχημα αυτό συνέβη στις 25 Απριλίου 1998 στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης Boliden-Apirsa η οποία εκμεταλλευόταν ένα ορυχείο στην περιοχή του Aznalcοllar. Η Boliden-Apirsa είχε αγοράσει το ορυχείο το 1987, ενώ η εκμετάλλευση του ορυχείου συνεχιζόταν ήδη επί πολύ μεγάλο αριθμό ετών.

Το ορυχείο παράγει συμπυκνώματα ψευδαργύρου, αργύρου, μολύβδου και χαλκού από τα κοιτάσματα πυριτίου. Το κοίτασμα του πυριτίου, το οποίο επίσης περιλαμβάνει αρσενικό, κάδμιο, θάλλιο καθώς και άλλα μέταλλα, σε χαμηλότερο βαθμό συγκέντρωσης, διασπάζεται στις εγκαταστάσεις της μονάδας και αλέθεται σε σχετικά λεπτούς κόκκους. Στη συνέχεια διαχωρίζονται τα διάφορα μέταλλα από αυτό το σχετικά λεπτόκοκκο κοίτασμα, με τη βοήθεια μιας διαδικασίας επίπλευσης, στο πλαίσιο της οποίας χρησιμοποιείται το νερό, στο οποίο προστίθενται ως καταλύτες ουσίες διοξείδιο του θείου (SO2), υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca(OH)2), πενταϋδρίτης θειικός χαλκός και μια οργανική ένωση, για να ενισχυθεί η επίπλευση.

Κατά τη χρονική στιγμή της επέλευσης του ατυχήματος, τα απορρίμματα (τα απόβλητα που προκύπτουν από την προαναφερόμενη παραγωγική διαδικασία) απορρίπτονταν σε μια τεχνητή δεξαμενή (δεξαμενή υποδοχής απορριμμάτων). Πρόκειται για κοινή μέθοδο που εφαρμόζεται για τη διαχείριση και διάθεση αυτού του τύπου αποβλήτων. Η δεξαμενή κάλυπτε επιφάνεια σχεδόν 1,5 km2 και περιέκλειε, κατά τη χρονική στιγμή επέλευσης του ατυχήματος, ποσότητα περίπου 31 εκατ. τόνων λασπολυμάτων. Στην τριγύρω περιοχή είχε ανεγερθεί ένα φράγμα για να συγκρατεί τα απορρίμματα. Το φράγμα αυξανόταν σε τακτικά διαστήματα, στο βαθμό που γινόταν η προσθήκη και άλλων ποσοτήτων απορριμμάτων. Το κύριο υλικό που είχε χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση του φράγματος προερχόταν από τις ίδιες τις μεταλλευτικές δραστηριότητες.

Τη νύχτα μεταξύ της 24ης και 25ης Απριλίου 1998, το φράγμα που περιέβαλε τη δεξαμενή υπέστη ρήγμα σε έκταση περίπου 50 m. Ποσότητα σχεδόν 3 εκατομμυρίων m3 λασπολυμάτων και 4 εκατομμυρίων m3 όξινων υδάτων διέρρευσε στο χώρο γύρω από το φράγμα, με αποτέλεσμα τη ρύπανση έκτασης περίπου 4.500 εκταρίων γης στα όρια του εθνικού δρυμού του Coto Doρana και διέρρευσε επίσης στον ποταμό Guadiamar. Το μεγαλύτερο μέρος των λασπολυμάτων παρέμεινε στην εγγύτερη περιοχή της δεξαμενής, στην οποία συγκεντρώθηκαν επιχωματώσεις ιλύος πάχους μέχρι και 2 μέτρων. Το πάχος των επιχωματώσεων αυτών μειωνόταν προοδευτικά, με μεγάλα τμήματα των μολυσμένων εκτάσεων να καλύπτονται από στρώμα πάχους περίπου 20 cm, το οποίο στη συνέχεια υποχωρούσε εμφανίζοντας κάλυψη ολίγων χιλιοστών. Η διαρροή δεν προκάλεσε ζημιές σε ανθρώπους.

Οι τοπικές, οι επαρχιακές και περιφερειακές αρχές καθώς και ο φορέας εκμετάλλευσης του ορυχείου έλαβαν αμέσως κατεπείγοντα μέτρα για τη συγκράτηση των λασπολυμάτων και της διαρροής των νερών και ιδίως για την προστασία του φυσικού δρυμού του Coto Doρana. Οι εργασίες καθαρισμού συνεχίστηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος του 1998, ενώ έγιναν για άλλη μια φορά πρόσθετες εργασίες καθαρισμού ορισμένων περιοχών μέσα στο 1999. Τα λασπολύματα και οι μολυσμένες εκτάσεις γης μεταφέρθηκαν και απορρίφθηκαν σε ένα παλαιότερο όρυγμα του ορυχείου του Aznalcοllar, στο βόρειο τμήμα της δεξαμενής υποδοχής των απορριμμάτων. Η δεξαμενή υποδοχής των απορριμμάτων διέρχεται τη στιγμή αυτή από τη φάση του παροπλισμού. Συνεπεία της αδείας που χορηγήθηκε από την περιφερειακή κυβέρνηση της Ανδαλουσίας, οι εργασίες εξόρυξης μεταλλευμάτων άρχισαν και πάλι το 1999, χρησιμοποιώντας προσωρινά το παλαιό ορυχείο του Aznalcοllar για τη διάθεση των απορριμμάτων.

2.2. Το ατύχημα στην περιοχή “Baia Mare”

Στις 30 Ιανουαρίου το 2000 το φράγμα στο χυτήριο Aurul του ορυχείου εξόρυξης χρυσού της “Baia Mare” στην τοποθεσία Sasar της Ρουμανίας κατέρρευσε. Μια ποσότητα υπολογιζόμενη σε 100.000 m3 λάσπης και λυμάτων με φορτίο 126 mg/λίτρο κυανιούχων ενώσεων εισέρευσε μέσω των διωρύγων αποχέτευσης στον ποταμό Lapus, παραπόταμο του ποταμού Somes (Szamos) και από εκεί εισέδυσε στον ποταμό Tisza και στη συνέχεια στο Δούναβη, σε ένα σημείο πάνω από το Βελιγράδι με τελική απόληξη τη Μαύρη Θάλασσα. Η εντονότατη διασυνοριακή ρύπανση περιέκλειε τη δυνατότητα να έχει σοβαρότατο αρνητικό αντίκτυπο στη βιολογική ποικιλία, τα οικοσυστήματα των ποταμών, την τροφοδοσία των περιοχών με πόσιμο νερό και τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης του τοπικού πληθυσμού.

Η Ρουμανία, η Ουγγαρία και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας προχώρησαν στη συλλογή δειγμάτων και την ανάλυσή τους. Όπως έδειξαν οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν την 1η Φεβρουαρίου 2000 στην περιοχή Satu Mare επί του Somes, ο ανώτατος βαθμός συγκέντρωσης των κυανιούχων ενώσεων ανερχόταν, σύμφωνα με τα στοιχεία των εκθέσεων, σε 7,8 mg/λίτρο (σε σύγκριση με ανώτατες οριακές τιμές 0,01 mg/λίτρο) για τα επιφανειακά ύδατα. Το κύμα των μολυσμένων ουσιών έκτασης 30-40 χιλιομέτρων αφάνισε τη χλωρίδα και την πανίδα στο κεντρικό τμήμα του ποταμού Tisza, προκαλώντας ζημίες εκατοντάδων χιλιάδων EUR, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις. Τα ίχνη που άφησε η κηλίδα των κυανιούχων ενώσεων μπορούσαν να μετρηθούν στο δέλτα του Δούναβη, 4 εβδομάδες αργότερα και σε απόσταση 2000 km από την πηγή της διαρροής.

Σε μεγάλο μέρος του συστήματος των ποταμών μέχρι την εκβολή του Tisza στο Δούναβη μπορούσε κανείς να παρατηρήσει τα έντονα αποτελέσματα που είναι χαρακτηριστικά για τις ενώσεις του κυανίου: το φυτικό και το ζωικό πλαγκτόν εκμηδενίστηκαν τη στιγμή της διέλευσης της υδάτινης κηλίδας των κυανιούχων ενώσεων και σκοτώθηκαν τα ψάρια που βρέθηκαν στην περιοχή της κηλίδας ή αμέσως μετά τη διέλευσή της. Από τις εκτιμήσεις που έδωσαν οι ουγγρικές αρχές, η συνολική ποσότητα τω ψαριών που σκοτώθηκαν υπερβαίνει τους 1000 τόνους, ενώ οι ρουμανικές αρχές γνωστοποίησαν ότι η ποσότητα των νεκρών ψαριών που είχε αναφερθεί ήταν εξαιρετικά μικρή. Σύμφωνα με τα στοιχεία των γιουγκοσλαβικών αρχών, ένα μεγάλο μέρος των νεκρών ψαριών εμφανίστηκε στο γιουγκοσλαβικό μέρος του ποταμού Tisza. Δεν αναφέρθηκαν περιστατικά σημαντικής εξολόθρευσης των ψαριών στην έκταση του Δούναβη. Οι υδρόβιοι μικροοργανισμοί ανέκαμψαν με ταχύτατους ρυθμούς, ευθύς μετά από την διέλευση της κηλίδας με τις κυανιούχες ενώσεις. Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα για την βιοποικιλία θα χρειαστεί να αποδειχθούν από περαιτέρω αναλύσεις. Οι εμπειρογνώμονες στα θέματα του περιβάλλοντος φοβούνται ότι ορισμένα σπάνια και μοναδικά είδη χλωρίδας και πανίδας διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο. Ο κίνδυνος αυτός ελλοχεύει για παράδειγμα για τους πέντε ψαραετούς που ζουν στον εθνικό δρυμό του Hortobagy στην Ουγγαρία. Είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθεί η ακριβής ζημία που προκλήθηκε από το ατύχημα, καθώς ο ποταμός είχε ήδη υποστεί τη μακροπρόθεσμη χρόνια ρύπανση που προκαλείται από τις δραστηριότητες εξόρυξης μεταλλευμάτων στην περιοχή αυτή.

Η έγκαιρη ανταλλαγή των πληροφοριών και τα προληπτικά μέτρα που έλαβαν οι ρουμανικές, ουγγρικές και γιουγκοσλαβικές αρχές, συμπεριλαμβανομένου του προσωρινού κλεισίματος του φράγματος στη λίμνη του Tisza, μετρίασαν και περιόρισαν τον κίνδυνο και τις επιπτώσεις της διαρροής. Η υδροδότηση των δύο μεγαλύτερων πόλεων κατά μήκος του ποταμού Tisza, του Szolnok (με 120.000 κατοίκους) και του Szeged (με 206.000 κατοίκους) δεν κινδύνευσε, λόγω των άμεσων μέτρων που έλαβαν οι τοπικές αρχές.

Τα χωριά κοντά στον τόπο του ατυχήματος τροφοδοτήθηκαν από εναλλακτικές πηγές ύδρευσης, αλλά δεν ενημερώθηκαν αρκετά έγκαιρα σχετικά με τη διαρροή, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς. Δεν επηρεάστηκε η υδροδότηση με πόσιμο νερό στο κάτω σκέλος του ποταμού, λόγω της χρήσης εναλλακτικών πηγών και φρεατίων σε μεγάλο βάθος. Κατά συνέπεια, οι άμεσοι κίνδυνοι από αυτή την πηγή διαρροής για την ανθρώπινη υγεία φαίνεται να ήταν ελάχιστοι. Όμως, είναι πιθανόν να υπάρξουν χρόνιες επιπτώσεις για την υγεία, εξ αιτίας της μακροπρόθεσμης ρύπανσης από τα βαρέα μέταλλα.

Η διαρροή έπληξε μια περιοχή, η οποία έχει ήδη μολυνθεί από τα βαρέα μέταλλα. Αυτό οφείλεται στη μακραίωνη παράδοση των διαδικασιών εξόρυξης ορυκτών και επεξεργασίας μετάλλων. Τα μέρη στο άνω τμήμα των ποταμών που παρέμειναν ανεπηρέαστα από αυτή την ειδικότερη διαρροή ενεφάνιζαν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε ορισμένα βαρέα μέταλλα. Το ατύχημα συνέβη λοιπόν σε μια περιοχή που αριθμεί ορισμένες μονάδες, οι οποίες συντηρούνται και λειτουργούν ανεπαρκώς και δεξαμενές διαχωρισμού που περιέχουν ενώσεις κυανίου και/ή βαρέα μέταλλα, πολλές από τις οποίες εμφανίζουν συνεχείς διαρροές. Είναι πιθανόν η ρύπανση των επιφανειακών και υπογείων υδάτων, καθώς και των εδαφών, εξ αιτίας της συνεχιζόμενης διαρροής ή της επέλευσης σοβαρότατων ατυχημάτων να συντελεσθεί και να επανεμφανιστεί.

3. Άμεσες δραστηριότητες ανάληψης έμπρακτων συνοδευτικών μέτρων

Έπειτα από τη προκαταρκτική εξέταση των συνεπειών που είχε το ατύχημα στην περιοχή της “Baia Mare” κρίθηκε αναγκαία η λήψη των εξής μέτρων, προς αντιμετώπιση του συνεχιζόμενου κινδύνου ρύπανσης από τις δραστηριότητες εξόρυξης μεταλλευμάτων:

-Της συγκρότησης μιας διεθνούς επιτελικής ομάδας, υπό την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

-Της παροχής άμεσης τεχνικής βοήθειας στις ουγγρικές και στις ρουμανικές αρχές

-Της αξιολόγησης των αναγκών χορήγησης χρηματοοικονομικής υποστήριξης, με βάση την εκτίμηση των ζημιών και τη σκιαγράφηση των έργων αποκατάστασης

-Της ενίσχυσης του δυναμικού προστασίας των πολιτών της ΕΕ

-Της επέκτασης της εκπονούμενης μελέτης της Επιτροπής για τα ζέοντα περιβαλλοντικά προβλήματα της βιομηχανίας εξόρυξης μεταλλευμάτων, για να συμπεριληφθούν και οι υποψήφιες χώρες

-Της επανεξέτασης και της πιθανής αναπροσαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας της ΕΕ

-Της επιτάχυνσης των διεργασιών προπαρασκευής της νομοθεσίας για την περιβαλλοντική ευθύνη.

Η Επιτροπή βρίσκεται εξάλλου σήμερα στη φάση της συλλογής πληροφοριών από τα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και από τις χώρες που είναι υποψήφιες να προσχωρήσουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τον αριθμό, την τοποθεσία και το δυναμικό την εγκαταστάσεων που προβαίνουν στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων των θειούχων ενώσεων και στην επεξεργασία των ορυκτών που περιέχουν χρυσό, χρησιμοποιώντας στη διαδικασία αυτή τις κυανιούχες ενώσεις. Εκείνο που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να διερευνηθεί κατά πόσο οι δεξαμενές υποδοχής απορριμμάτων που χρησιμοποιούνται στις εγκαταστάσεις αυτές διαχειρίζονται με τον ορθό τρόπο ή εάν προκαλούν περιβαλλοντικούς κινδύνους, μέσω της χρόνιας ρύπανσης και/ή με την ύπαρξη υψηλού κινδύνου αποτυχίας των μέτρων.

3.1. Η επιτελική μονάδα “Baia Mare”

Επικεφαλής της επιτελικής αυτής ομάδας είναι ο εκπρόσωπος που διορίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τα έξι μέλη της είναι υπάλληλοι ανωτάτου επιπέδου της Επιτροπής της ΕΕ και διεθνών, περιφερειακών και εθνικών οργανισμών προστασίας του περιβάλλοντος. Η γραμματεία της επιτελικής ομάδας είναι στη Βιέννη, στα γραφεία της επιτροπής προστασίας του ποταμού Δούναβη.

Η επιτελική ομάδα είναι επιφορτισμένη με την αποστολή να διακριβώσει τί ακριβώς έγινε, να εκτιμήσει τις ζημίες και να προτείνει τη λήψη μέτρων προς αποκατάσταση των αρνητικών επιπτώσεων. Η επιτροπή θα προτείνει επίσης τη λήψη μέτρων για να ενημερωθεί πλήρως το κοινό σχετικά με την κατάσταση αυτή. Για να αποτραπεί κάθε άλλο παρόμοιο ατύχημα στο μέλλον, η επιτελική ομάδα θα εντοπίσει τα πιθανά ζέοντα σημεία στη λεκάνη του ποταμού Δούναβη και θα υποβάλει αντίστοιχες συστάσεις για τον περιορισμό των κινδύνων.

Η πρώτη συνεδρίαση της επιτελικής ομάδας έγινε το Μάρτιο 2000 στις Βρυξέλλες, στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, η επιτελική ομάδα συμφώνησε σχετικά με τις πρακτικές επιπτώσεις που συνεπάγεται η εντολή της:

-Να διαπιστώσει τί πραγματικά συνέβη και να αναγνωρίσει τα αίτια των διαρροών, με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια.

-Να αξιολογήσει τις ζημίες και να προτείνει τη λήψη μέτρων προς αποκατάσταση των αρνητικών επιπτώσεων. Η επιτελική ομάδα θα υιοθετήσει τη μακροπρόθεσμη άποψη σχετικά με τα αναγκαία μέτρα που πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή προς αποκατάσταση της οικολογικής ισορροπίας των θιγόμενων περιοχών. Δεν της επιτρέπεται να εμπλακεί σε οποιαδήποτε διαδικασία εξέτασης του ενδεχόμενου καταβολής «αποζημιώσεων», υπό τη μορφή αυτή.

-Να μεριμνήσει για την ενημέρωση του κοινού, ακολουθώντας τη διττή διαδικασία επικοινωνίας, μέσω της συνεργασίας με τις καθιερωμένες και αναγνωρισμένες μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ).

-Να εντοπίσει οποιαδήποτε άλλα «ζέοντα προβλήματα» που αντιμετωπίζουν οι βιομηχανίες μεταλλευμάτων και εξόρυξης.

-Να κάνει υποδείξεις για τον περιορισμό των περαιτέρω κινδύνων και, στην περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο, να διατυπώσει συστάσεις κατά πόσο (κατά τη γνώμη των μελών της επιτελικής ομάδας) το υφιστάμενο ρυθμιστικό πλαίσιο είναι επαρκές.

Η έκθεση των ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ (UNEP)/(OCHA), στην οποία παρατίθενται τα πορίσματα των επιτόπιων εξετάσεων εξετάσθηκε από την επιτελική ομάδα, κατά τη δεύτερη συνεδρίασή της η οποία πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο 2000. Η επιτελική ομάδα πραγματοποίησε μέχρι σήμερα έξι συνεδριάσεις.

Ανταποκρινόμενη σε ένα μέρος της εντολής της, η επιτελική ομάδα δημοσίευσε τον Αναλυτικό κατάλογο των χώρων υψηλού κινδύνου στους βιομηχανικούς κλάδους της εξόρυξης μεταλλευμάτων, των εξορυκτικών εργασιών και της επεξεργασίας κοιτασμάτων στη λεκάνη του ποταμού Tizsa (http://europa.eu.int/comm/environment/enlarg/home.htm).

Η τελική έκθεση της επιτελικής ομάδας θα δοθεί στο κοινό στα τέλη του 2000. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία εξόρυξης μεταλλευμάτων προσφέρθηκε να βοηθήσει την επιτελική ομάδα.

3.2. Η έκθεση της ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ (UNEP)/(OCHA) σχετικά με τη διαρροή κυανιούχων ενώσεων στη Baia Mare/Ρουμανία

Έπειτα από τα αιτήματα που υπέβαλαν οι κυβερνήσεις της Ουγγαρίας, της Ρουμανίας και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας (ΟΔΓ) και συνεπεία των διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και με την Υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων (ΥΗΕΣΑΥ) (OCHA), τον εκτελεστικό διευθυντή του προγράμματος για το περιβάλλον των Ηνωμένων Εθνών (ΠΠΗΕ) (UNEP) στις 18 Φεβρουαρίου του 2000 ανακοινώθηκε ότι θα στελλόταν μια ομάδα διεθνών εμπειρογνωμόνων στην πληγείσα περιοχή, με εντολή να διεξαγάγει επιστημονικές αναλύσεις για τις περιβαλλοντικές ζημίες που προκλήθηκαν από τις διαρροές.

Η αποστολή αυτή αποτέλεσε κοινό έργο των ΠΠΗΕ και ΥΗΕΣΑΥ, την οργανωτική ευθύνη του οποίου είχε η μικτή περιβαλλοντική μονάδα των ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ με επικεφαλής τον διευθυντή της περιφερειακής υπηρεσίας του ΠΠΗΕ για την Ευρώπη. Τα βασικά καθήκοντα που της ανατέθηκαν συμπεριλάμβαναν την ανεξάρτητη, αλλά και επιστημονική περιγραφή της διαρροής, της κατάστασης και των περιστατικών που την προκάλεσαν, την περισυλλογή και επανεξέταση των στοιχείων σε συνάρτηση με τη διαρροή και των περιβαλλοντικών της επιπτώσεων και την προετοιμασία των συστάσεων που θα υποβάλλονταν για τη λήψη μέτρων και την προληπτική αντιμετώπιση των περιστατικών στο μέλλον.

Η αποστολή αυτή αποτέλεσε χρήσιμο παράδειγμα για τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων οργανισμών και το ταχύρυθμο έργο της αξιολόγησης με τη συμμετοχή πολυάριθμων εμπλεκόμενων επιστημονικών κλάδων. Η αποστολή ήταν περιορισμένη στο εύρος, το πεδίο εφαρμογής και τη χρονική περίοδο εκτέλεσής της, με αποτέλεσμα να μην έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να δώσει την πλήρη επισκόπηση της κατεπείγουσας κατάστασης και των επιπτώσεών της. Εκείνο που κατά κύριο λόγο αντιπροσώπευε, ήταν η περιβαλλοντική συμβολή στο έργο των διεθνών ερευνών και της επανεξέτασης, μεταξύ άλλων, από την επιτελική ομάδα για τη Baia Mare.

Η αποστολή αυτή που διήρκησε από τις 23 Φεβρουαρίου έως τις 6 Μαρτίου 2000, συνδύασε τα καθήκοντα της δειγματοληψίας, των αναλύσεων, της πραγματοποίησης συνεντεύξεων με τους αρμόδιους εθνικούς και τοπικούς εμπειρογνώμονες, αλλά και της διεξαγωγής των διαβουλεύσεων με τις εθνικές αρχές, το θιγόμενο πληθυσμό και τις τοπικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ).

Μέσα σε βραχύτατο χρονικό διάστημα επελέγησαν εμπειρογνώμονες από επτά χώρες (την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ελβετία) με αποστολή να ταξιδεύσουν στις πληγείσες περιοχές. Το φάσμα των ειδικών προσόντων των εμπειρογνωμόνων που συμμετείχαν στην ομάδα κάλυπτε τους τομείς της χημείας, της οικο-τοξικολογίας, της βιολογίας, των μηχανολογικών εφαρμογών παραγωγής και των έργων φραγμάτων πολιτικού μηχανικού.

Τα μέλη της ομάδας συναντήθηκαν στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας και στη συνέχεια ταξίδευσαν στην τοποθεσία όπου προκλήθηκε το ρήγμα στη Baia Mare, πριν διασχίσουν τα σύνορα και περάσουν στην Ουγγαρία, ακολουθώντας τον ρου του συστήματος των ποταμών μέχρι τα σύνορα της ΟΔΓ. Τέλος, συγκεντρώθηκαν δείγματα κατά μήκος του Δούναβη στην ΟΔΓ. Το έργο της αποστολής διαχωρίστηκε σε επτά καίριους τομείς ερευνών:

-Το έργο της κατασκευής του φράγματος και τις μεθόδους διαχείρισης, για να γίνει κατανοητό πώς επήλθε το ρήγμα

-Τα συστήματα σχεδιασμού για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων περιστατικών και την έγκαιρη προειδοποίηση

-Τις επιπτώσεις στα θέματα της ύδρευσης με πόσιμο νερό για εκείνους τους δήμους και κοινότητες, οι οποίοι ενδέχεται να επηρεαστούν από τη μόλυνση των πηγών των υπογείων υδάτων και του κοινόχρηστου συστήματος τροφοδοσίας με πόσιμο νερό

-Την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων, τομέα που συμπεριλαμβάνει τις χημικές, βιολογικές και οικο-τοξικολογικές επιπτώσεις

-Τις επιπτώσεις για τα ιζήματα και το έδαφος, ιδίως μάλιστα σε συνάρτηση με την έκλυση βαρέων μετάλλων

-Τις μεθόδους περισυλλογής των δειγμάτων και πραγματοποίησης των αναλύσεων που εφάρμοσαν οι διάφορες τοπικές και εθνικές αρχές, με στόχο την εξέταση των πιθανών αντιφατικών αποκλίσεων κατά τη μέτρηση της μόλυνσης

-Τη διεξαγωγή συνεντεύξεων και την πραγματοποίηση επαφών με τις τοπικές αρχές, τις ΜΚΟ και τους εκπροσώπους του πληθυσμού, για να εκτιμηθούν οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, καθώς και οι επιπτώσεις των διαρροών.

Η έκθεση της αποστολής αξιολόγησης των ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ δημοσιεύθηκε στα τέλη Μαρτίου 2000 και μπορεί να μεταγραφεί από την ιστοθέση: http://www.natural-resources.org/environment/BaiaMare/index.htm).

4. Το ατύχημα της “Baia Mare” από τεχνική άποψη – Περιγραφή του έργου και άντληση διδαγμάτων

Στο κεφάλαιο αυτό περιλαμβάνεται η περιγραφή της εταιρείας και του έργου. Χωρίς να προδικαστούν τα πορίσματα της επιτελικής ομάδας για τη Baia Mare, εντοπίζονται οι πιθανότεροι λόγοι που οδήγησαν στη διαρροή των κυανιούχων ενώσεων καθώς και τα πιθανά διδάγματα που είναι δυνατόν να αντληθούν από το ατύχημα.

4.1.1. Περιγραφή της εταιρείας

Η εταιρεία που εκμεταλλευόταν την μονάδα επεξεργασίας των εξαντλημένων απορριμμάτων των εργασιών εξόρυξης μεταλλευμάτων στην τοποθεσία της Baia Mare, στη Ρουμανία, φέρει την ονομασία Aurul S.A. Πρόκειται για ανώνυμη εταιρεία, η οποία είναι κατά κύριο λόγο ιδιοκτησία της Esmeralda Exploration Limited της Αυστραλίας (σε ποσοστό 50%) και της εταιρείας Remin (κρατικής ρουμανικής ιδιοκτησίας) (σε ποσοστό 44.8%). Η Esmeralda είναι εταιρεία μικρού μεγέθους η οποία τη στιγμή αυτή ασκεί τις δραστηριότητές της μόνο σε αυτή τη μονάδα της Baia Mare. Έπειτα από το ατύχημα, η Esmeralda τέθηκε από το καθεστώς της αναγκαστικής διαχείρισης.

4.1.2. Περιγραφή του έργου

Η παλαιότερη παραγωγή κοιτασμάτων μετάλλου στην περιοχή της Baia Mare από την εταιρεία Remin είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη τεράστιων ποσοτήτων απορριμμάτων με χαμηλή περιεκτικότητα σε χρυσό και άργυρο. Τα φράγματα αυτά περιορίζουν την περαιτέρω αστική ανάπτυξη της πόλης και αποτελούν επίσης την αιτία της πρόκλησης σοβαρών περιβαλλοντικών προβλημάτων. Οι σωροί των απορριμμάτων βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης και ρύπαιναν τόσο τα επιφανειακά, όσο και τα υπόγεια ύδατα, ενώ προκαλούσαν επίσης τη δημιουργία χαμηλών σύννεφων σκόνης – ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Το έργο δημιουργήθηκε, ως εκ τούτου, με σκοπό τον καθαρισμό των χώρων, με τη δημοσίευση της σχετικής διεθνούς προκήρυξης προς υποβολή προσφορών.

Προορισμός του “Σχεδίου επανεπεξεργασίας των απορριμμάτων της Baia Mare” ήταν η επεξεργασία 2.500.000 τόνων/έτος από τους σωρούς των απορριμμάτων που είχαν απομείνει από τις εξορυκτικές δραστηριότητες κατά το παρελθόν. Για να είναι διαθέσιμες οι ποσότητες αυτές για τη διαδικασία έκπλυσης του χρυσού, οι σωροί ραντίζονταν με πίδακες νερού, ούτως ώστε ο υδαρής γεωπολτός να μπορεί να διοχετεύεται με αντλίες σε ένα συμπυκνωτή. Από εκεί, ο υδαρής γεωπολτός διοχετευόταν στην εγκατάσταση σύνθλιψης με τριβείς, κυρίως για να λειαίνεται η επιφάνεια, κατά τρόπο ώστε η κυανίωση να είναι αποτελεσματικότερη. Το λεπτό στρώμα του γεωπολτού από το κοίτασμα και το νερό εισερχόταν κατόπιν στην αποκαλούμενη μονάδα ενανθρακωμένου πολτού (Carbon-in-Pulp (CIP)).

Τα κατάλοιπα από τη διαδικασία CIP διοχετεύονταν με αντλίες από τη μονάδα στη δεξαμενή υποδοχής των λυμάτων που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα περίπου νοτίως της τοποθεσίας Baia Mare στην περιοχή του χωριού Sasar. Πριν ξεκινήσει η διαδικασία της εκμετάλλευσης, κατασκευάστηκε μια νέα δεξαμενή υποδοχής απορριμμάτων έκτασης 96 εκταρίων με την ανύψωση φραγμάτων από επιχωματώσεις ο πυθμένας των οποίων περιβαλλόταν από προστατευτική στεγανή μεμβράνη. Η κατασκευή απαρτιζόταν από το εσωτερικό ανάχωμα και από ένα εξωτερικό ανάχωμα, μικρότερου ύψους. Προορισμός του εξωτερικού αναχώματος δεν ήταν η περισυλλογή του νερού των διαρροών, αλλά πολύ περισσότερο η περισυλλογή των διασταλαζόντων αποπλυμάτων και του νερού της βροχής που εκβράζονταν από το εσωτερικό ανάχωμα.

Ευθύς μόλις άρχισαν οι εργασίες λειτουργίας, το χονδρόκοκκο σκέλος των απορριμμάτων χρησιμοποιήθηκε για να συνεχιστεί η κατασκευή του φράγματος. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκε μια σειρά διατάξεων φυγοκεντρισμού του νερού, παραταγμένη κατά μήκος της κορυφής του φράγματος των απορριμμάτων. Το λεπτόκοκκο μέρος των απορριμμάτων, μαζί με το νερό που είχε χρησιμοποιηθεί διοχετεύονταν στη δεξαμενή υποδοχής των λυμάτων κάτω από το φράγμα. Μόλις είχε συντελεστεί η καθίζηση του υδαρούς γεωπολτού στον πυθμένα, το νερό της μετάγγισης ανακυκλωνόταν και διοχετευόταν εκ νέου στη διαδικασία της έκπλυσης, με στόχο την ελαχιστοποίηση της συνολικής χρήσης κυανιούχων ενώσεων στη διαδικασία.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Γραφική παράσταση 1. Εγκάρσια διατομή της δεξαμενής υποδοχής απορριμμάτων (Freeboard: Ελεύθερο ύψος στάθμης ; Beach: Ακτή)

Συνοψίζοντας, η δεξαμενή υποδοχής απορριμμάτων επιτελούσε, από ορισμένες απόψεις, παρόμοιο ρόλο με το σωρό των μεταλλευμάτων ή τη χωματερή, όπου απορρίπτεται το κονιοποιημένο μετάλλευμα. Μόλις η δεξαμενή υποδοχής των απορριμμάτων είχε φτάσει στο τελικό της σχήμα και όγκο, το απομένον νερό θα απομακρυνόταν με άντληση ή θα εξατμιζόταν.

4.1.3. Συνθήκες διαρροής

Υπό την επίδραση των ακραίων καιρικών συνθηκών (πάγος και χιόνι κάλυπταν τη δεξαμενή των απορριμμάτων, μεγάλο ύψος βροχοπτώσεων – 36 l/m2), τα απορρίμματα που είχαν εναποτεθεί στο εσωτερικό ανάχωμα διαποτίστηκαν από το νερό. Η σταθερότητά τους επηρεάστηκε, πράγμα που προκάλεσε την επιτόπια μετακίνησή τους και είχε ως συνέπεια την πρόκληση ρήγματος περίπου 23 m. Το νερό που διοχετεύθηκε από το ρήγμα πλημμύρισε την περιοχή μεταξύ των δύο αναχωμάτων και διέφυγε με υπερεκχείλιση του εξωτερικού αναχώματος.

4.1.4. Άντληση διδαγμάτων από το ατύχημα

Εκείνο που οφείλει να σημειωθεί είναι ότι η χρήση των κυανιούχων ενώσεων αποτελεί τη στιγμή αυτή την προτιμώμενη μέθοδο τόσο για περιβαλλοντικούς, όσο και για οικονομικούς λόγους, για την επεξεργασία χρυσοφόρων κοιτασμάτων και αποτελεί κοινή πρακτική που εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο. Ο σχεδιασμός και η διαχείριση των δεξαμενών υποδοχής απορριμμάτων, είτε τελεί σε σχέση με τις δραστηριότητες εξόρυξης χρυσού, είτε με άλλες εξορυκτικές δραστηριότητες, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες που επικρατούν στο συγκεκριμένο ειδικό χώρο. Ο χώρος αυτός ενδέχεται να συμπεριλαμβάνει τα γήπεδα, καθώς και ορυκτολογικά στρώματα στα οποία είναι δυνατόν να κατασκευαστεί η δεξαμενή υποδοχής των απορριμμάτων, τον τύπο των αποβλήτων και τις κλιματικές συνθήκες.

Η εταιρεία Aurul S.A. ανακύκλωνε το νερό που εμπεριέχει τις κυανιούχες ενώσεις σε ένα «κλειστό κύκλο παραγωγής». Η Aurul S.A. αποφάσισε να προτιμήσει την επιλογή του «κλειστού κύκλου παραγωγής», για να εξοικονομήσει το κόστος των χημικών ουσιών εξουδετέρωσης και των κυανιούχων ενώσεων. Συνεπεία αυτού, η δεξαμενή υποδοχής απορριμμάτων συνιστά κίνδυνο, στο βαθμό που εξακολουθεί να περιέχει κυανιούχες ενώσεις σε υψηλά επίπεδα. Όπως έχουν εκτιμήσει οι ρουμάνοι εμπειρογνώμονες, ποσότητα περίπου 120 τόνων κυανιούχων ενώσεων διέρρευσε στον ποταμό.

Όταν οι δεξαμενές υποδοχής απορριμμάτων λειτουργούν στη φάση έπειτα από την επεξεργασία των χρυσοφόρων κοιτασμάτων μέσω της διαδικασίας της κυανίωσης, οι κυανιούχες ενώσεις είναι δυνατόν να καταστραφούν με την προσθήκη, για παράδειγμα, υποχλωριδικού σοδίου, πριν το νερό αντληθεί από κοινού με τα κατάλοιπα και διοχετευθεί στη δεξαμενή υποδοχής των απορριμμάτων. Έπειτα από την ιζηματοποίηση των απορριμμάτων, το νερό είτε αποχετεύεται είτε διοχετεύεται και πάλι στη διαδικασία και ανακατεύεται με τις ενώσεις του κυανίου. Το προφανέστερο μέτρο για την αποτροπή ατυχημάτων, στην περίπτωση που η δεξαμενή περιέχει υπέρμετρες ποσότητες νερού, είναι να εξασφαλίζεται ότι το φράγμα έχει σχεδιαστεί σωστά και ότι έχει ανεγερθεί με τα κατάλληλα υλικά, για να είναι σε θέση να αντέξει το προβλέψιμο φορτίο. Η πρόβλεψη της πρόσθετης βοηθητικής συγκράτησης αποτελεί δευτερεύον μέτρο με σκοπό τη μείωση των επιπτώσεων που θα υπάρξουν για το περιβάλλον στην περίπτωση της κατάρρευσης του φράγματος και στις περιπτώσεις που η υγρή μάζα των απορριμμάτων της δεξαμενής είναι περισσότερο επικίνδυνη, όπως για παράδειγμα σε εκείνες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν γίνεται καμία επεξεργασία των κυανιούχων ενώσεων, οι συνέπειες της διαρροής είναι μεγαλύτερες με αποτέλεσμα να δικαιολογείται η λήψη τέτοιων περαιτέρω μέτρων.

Η δημιουργία πρόσθετων δυνατοτήτων εναποθήκευσης μπορεί να επιτευχθεί με την ανέγερση πρόσθετων φραγμάτων, με σκοπό την περισυλλογή του νερού που διαρρέει. Στα άλλα μέτρα συμπεριλαμβάνεται και η δυνατότητα της απόρριψης των πρόσθετων μαζών του νερού από τη δεξαμενή, ούτως ώστε να χαμηλώσει η στάθμη του νερού στη δεξαμενή, στις περιπτώσεις που η στάθμη του νερού ανυψώνεται απότομα, εξ αιτίας του μεγάλου ύψους των βροχοπτώσεων. Εξάλλου, τόσο για τη διαχείριση, όσο και για τη συνεχιζόμενη ενίσχυση των ποσοτήτων στη δεξαμενή υποδοχής απορριμμάτων απαιτείται η καταβολή μεγάλης προσοχής, ιδίως σε ό,τι αφορά την ισορροπία μεταξύ των στερεών ουσιών και του νερού εντός του φράγματος και του τρόπου με τον οποίο η ισορροπία αυτή επηρεάζεται, για παράδειγμα, λόγω του μεγάλου ύψους των βροχοπτώσεων. Η διαχείριση αυτή συνεπάγεται τη στενή παρακολούθηση του μεγέθους της «ακτής» (δηλαδή της περιοχής που εκτείνεται από την κορυφή του εσωτερικού αναχώματος μέχρι τη στάθμη του νερού, βλ. σχετικά στη γραφική παράσταση 1), καθώς και του «ελεύθερου ύψους της στάθμης» (δηλαδή της διαφοράς μεταξύ της κορυφής του φράγματος και του επιπέδου του νερού, βλ. στη γραφική παράσταση 1). Επιπλέον, το ατύχημα αποτελεί επίσης υπενθύμιση για το γεγονός ότι κατά το σχεδιασμό και τη διαχείριση των δεξαμενών υποδοχής απορριμμάτων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι χειρότερες προβλέψιμες καιρικές συνθήκες, όπως οι μεγάλες βροχοπτώσεις ή το χιόνι, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζεται η λειτουργία της δεξαμενής από τις θερμοκρασίες υπό το μηδέν. Οι προτάσεις αυτές μας δίνουν μια ιδέα το τί μπορούσε να είχε γίνει κατά το σχεδιασμό και την λειτουργία της δεξαμενής υποδοχής των απορριμμάτων για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου επέλευσης ενός ατυχήματος.

Τέλος, ένα νευραλγικό ζήτημα που τονίσθηκε από το ατύχημα ήταν και η επιρροή που ασκούν οι αναποτελεσματικές διαδικασίες χορήγησης των σχετικών αδειών και της επιβολής των ρυθμίσεων καθώς και των δυνατοτήτων δημιουργίας των περιστάσεων υπό τις οποίες υπάρχει το ενδεχόμενο να έχουν ανεγερθεί φράγματα που εμφανίζουν λάθη σχεδιασμού και να τους έχει δοθεί η άδεια λειτουργίας. Σύμφωνα με την έκθεση ΠΠΗΕ/ΥΗΕΣΑΥ, στη μονάδα αυτή είχαν χορηγηθεί 22 μεμονωμένες άδειες στους τομείς του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, πριν επιτραπεί η έναρξη λειτουργίας της. Επτά χρόνια χρειάστηκαν, συνολικά, για να εκδοθούν οι αντίστοιχες άδειες. Στη Ρουμανία, εξακολουθεί να αποτελεί και σήμερα πρόβλημα ότι δεν υπάρχει κανένας πραγματικός συνολικός συντονισμός μεταξύ των πολυάριθμων διαφορετικών οργανισμών που συμμετέχουν στη διαδικασία της έκδοσης των αδειών, ενώ εξίσου προβληματικό είναι και το γεγονός ότι μια μόνη οργάνωση είναι σε θέση να προβαίνει σε επίβλεψη του συνολικού φάσματος των ρυθμιστικών και τεχνικών πτυχών. Πράγματι, μεγάλη είναι η ανησυχία ότι και σε άλλες υφιστάμενες εγκαταστάσεις, σε ένα ευρύτατο φάσμα βιομηχανικών κλάδων στις υποψήφιες για προσχώρηση χώρες μπορεί να έχει ασκηθεί με ανεπαρκή τρόπο ο ρυθμιστικός έλεγχος, με αποτέλεσμα οι μονάδες αυτές να αποτελούν τη στιγμή αυτή κίνδυνο από την άποψη του περιβάλλοντος και της υγείας. Συνεπεία αυτού, θα χρειαστεί να εξετασθεί για άλλη μια φορά η ανάγκη βελτίωσης των υφιστάμενων διαδικασιών χορήγησης των αντίστοιχων αδειών και ενίσχυσης, επίσης, των πόρων και του δυναμικού που διαθέτουν οι ενεχόμενοι ρυθμιστικοί φορείς.